آدم ها مثل رودخانه مي مانند

آدم ها رودخانه هستند

و حسادت فصلي از سال

حسادت چهره اي زشت از رودخانه­ي وحشي آدم هاست

كه با تند آب و سيل ، هر چه ساختند را ويران مي كنند

و در آن خشم ويرانگر اهريمني

در آن حس مبتذل بي معنا

جايي نيست كه بيانديشي

چند مي ارزد، غرور از كشتار شخصيت جوانه هاي محبت

كاش حسادت مي مرد

حسادت ماده شغالي است پير، آبستن نوزادي زيبا رو و زشت انديش

حسادت نفرت مي زايد

حسادت حقارت مي زايد

حسادت از لحظه هاي آبي، ساعت هاي مبتذل بي شرفي مي سازد

حسادت انسانيت را در ذهن و احساس را در قلب مي كشد

آدم ها كاش چشم هايشان را باز كنند

آدم ها كاش از زور حسادت تب نكنند

تب كنند ، براي آنها كه برايشان مي ميرند

تب كنند از داغ عشق ، از داغ محبت

آدم ها كاش لبخند بزنند، كه آسان تر هم هست از خشم

آدم ها كاش چشم هايشان هر روز چند لحظه كور باشد

تا با چشم دل ببينند

كم ... اما ببينند.

كاش براي خوب بودن قانوني جز بد كردن ديگران بنا كنند

------------------------

پیـ : امید اونکه تو هفته های آینده خبرهای خوب داشته باشیم.

پیـ: فردا می آد، اونکه شروع کرده تمومش می کنه، خوشت بیاد یا نه: ما که اومدیم.

پیـ: واس شما شاید مساله ساده ای باشه، ولی یکی از بزرگترین مسائل زندگی من همینه:

چند روز دیگه شب یلداست، از اینکه این همه وقت شب سیاه کشید تو صورت ظهر گرم و سفید و بالاخره تو یه شب همش تموم شد و باز ظهر داغ و سفید بلند شد درس نمی خوان بگیرن؟ دنیا می گذره به خدا.

پیـ اصلی: تا عمر دارم مدیون آدم های خوبم، می دونم براشون هم ارزش داره که همیشه به فکرشون هستم، با مهربونی یادشون هستم .

چرا کاری می کنن که بعدن آدم با نامهربونی یادشون کنه؟