شنبه 24 آذر1386
امشب کلی باید می نوشتم، ولی دیگه نمی تونم. می خوابم برم بخوابم.
شاید دردی که شونه هامو داره فشار می ده یه کم آروم بشه، یا بغضی که گلوم رو گرفته.
تقصیر خودش بود، تا امشب بهم نگفته بود.
فک کردم همه مثل خودش هستن، سالم و ساده و صمیمی.
ساده بودن خیلی سخت شده رفیق، خیــــــلی.
چقدر دلم برای یه رفیق تنگه، رفیقی که براش درد دل کنم و برام نزنه.
چقد دلم برای یه آدم بزرگ تنگه
انتظار زیادیه؟ یه آدم غیر عقده ای!!
انقد کیمیا شده؟
--------------------------
گردی از راهی نمی خیزید سواران را چه شد
مرده اند از بیم یاران نامداران را چه شد
جز صدای جغد ها چیزی نمی آید به گوش
قمریان آخر کجا رفتند ساران را چه شد
دورتا دور من از دشمن سیاهی می زند
دوستان ما کجا رفتند یاران را چه شد
نوشته شده توسط امیـر هادی انواری در ساعت | لینک
|
