اگر بتوانید خیابانی در تهران پیدا کنید که اختلاف قیمت ملک در آن به بیش از 220 میلیون تومان برسد، بی‌شک  باید بلندترین خیابان تهران باشد؛ یعنی خیابان ولی‌عصر.

به‌طور میانگین یک آپارتمان 100 متری در مناطق جنوبی این خیابان 107 میلیون تومان قیمت دارد. این در حالی است که آپارتمانی با همین متراژ در قسمت‌های شمالی خیابان ولی‌عصر حدود 335 میلیون تومان قیمت دارد.

خیابانی با 18 کیلومتر طول وحدود 11 هزار درخت چنار در حاشیه خود. جنوب تهران را به شمال تهران متصل می‌کند. از میدان راه‌آهن و بنای معروف شهیدکلانتری (راه‌آهن) آغاز و به میدان تجریش و امامزاده صالح منتهی می‌شود و در مسیر خود از چهارمنطقه شهرداری یعنی مناطق11، 3،6 و 1 می‌گذرد. در حاشیه مسیر خود حدودا 33 شعبه بانک، 9  پارک ،6  پمپ‌بنزین، 12 مسجد، 12 بیمارستان، 9 هتل، 9 سینما و حدود 22 مرکز علمی - فرهنگی و هنری جای داده است.

از سال 1309 که مجلس شورای ملی قانون احداث و توسعه خیابان‌های تهران را تصویب کرد تقریبا به شکل امروزی درآمد و پیش‌تر از آن خیابان کوتاهی به‌نام «امیریه» بود حد فاصل میدان راه‌آهن امروزی تا حدود کاخ مرمر که محل احداث بناها و امارت‌های رجال سلسله قاجاریه بوده است.

 

خیابان ولی‌عصر که در طول عمر خود چندین‌بار نام خود را عوض کرده و به نام‌های پهلوی، مصدق و امیریه شناخته شده است. در اواخر سال‌های 1200 تا اوایل 1300 به شکل جاده‌ای بود که مناطق مرکزی تهران را به مناطق ییلاقی شمال تهران (شمیرانات) متصل می‌کرد و شباهت چندانی به خیابان‌های هم‌عصر خود مانند خیابان سپه (امام‌خمینی) یا شاهرضا (انقلاب) نداشت.

اکثرا خیابان ولی‌عصر را با ردیف‌های منظم چنار کنار آن می‌شناسیم به‌خصوص از بعد از چهارراه پارک وی تا میدان تجریش. پیتر دلاواله، جهانگرد ایتالیایی قرن 17به همین دلیل نوشته است: «اگر استانبول شهر سروهاست، تهران را باید شهر چنارها خواند.»

 

از میدان راه‌آهن تا کاخ مرمر

 

هرچند نام رسمي اين منطقه، آن خیابان ولی‌عصر است، اما بالاتر از خیابان مختاری تا میدان منیریه و از آنجا تا کاخ مرمر(تقاطع خیابان امام‌خمینی) به«امیریه» و پایین‌تر از آن به «راه‌آهن و مختاری» شهرت دارد. اين محدوده در منطقه 11 و همسایه با منطقه 12 شهرداری تهران قرار دارد. 

خيابان ولي‌عصر در این مسیر به ترتیب با خیابان‌های مختاری، تقاطع بشیری (امیر بهادر) مولوی، معیری، ابوسعید و امام‌خمینی‌(ره) تقاطع كرده است.

صرفنظر از میدان راه‌آهن و مجموعه تاریخی راه‌آهن در این محدوده اماكن‌ مذهبي مهمی مانند «مهدیه تهران» قرار دارند به اضافه مساجد متعدد نوساز و قدیمی که به علت بافت سنتی و جمعیت بالای این منطقه ساخته شده‌اند. اکثر ابنیه حاشیه خیابان ولی‌عصر در این منطقه قدیمی و فرسوده است. اين محدوده، از معدود محله‌های تهران است که هنوز می‌توان منظره نماهای خشتی قدیمی و کاشیکاری‌های سنتی بر سر در خانه‌ها با آیاتی از قرآن را در آن مشاهده کرد.

در حاشیه خیابان ولی‌عصر حوالی خيابان مختاری، بنای جالبی را خواهید یافت که سرستون‌های آن تقریبا به‌طور کامل تخریب شده است و هم‌اکنون به‌طور موقت در اختیار کارگردان شهرداری قرار داده شده است. گفته می‌شود پیش از این شهربازی  کودکان بوده که به‌نام «اتوبان کودک» شهرت یافته است. از پیشینه آن در بین افراد ساکن محله اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما به طور یقین می‌توان گفت که متعلق به یکی از رجال وابسته به دربار قاجار بوده است.

اتوبان کودک و بناهای مشابه یادآور قدمت این محله‌ها هستند که در بین محله‌های معروف قدیمی مانند حسن‌آباد کمتر به آن اشاره می‌شود. کوچه‌های باریک و ساختمان‌های آجرنما را به ابنیه قدیمی اضافه کنید تا تصویری از تهران قدیم در ذهن شما نقش ببندد.

واحدهای مسکونی نوساز از میدان راه‌آهن تا میدان منیریه در حاشیه خیابان ولی‌عصر کمتر به چشم       می‌خورند، اما در کوچه‌ها و فرعی‌های منشعب تعداد بیشتری از آنها را می‌توان دید. دلیل این امر که تقریبا در سرتاسر خیابان ولی‌عصر نیز وجود دارد مشخص است، اکثر مغازه‌های حاشیه خیابان ولی‌عصر واگذار شده‌اند و مالک واحدهای مسکونی برای نوسازی بنا نیاز به رضایت صاحبان این واحدها دارند که کمتر راضی به این کار می‌شوند. عمر ابنیه حدود 40 تا 60 است، اما در کوچه‌های این منطقه خانه‌های سه یا چهار طبقه‌ای را خواهید دید که در فضاهای فشرده ساخته شده‌اند، متراژ آپارتمان‌ها اکثرا پایین است و ساخته شدن این آپارتمان‌های سه و چهار طبقه کوچک جمعیت زیادی را به منطقه سرازیر کرده است.

آپارتمان‌ها به دلیل قدرت خرید پایین متقاضیان اکثرا در متراژهای 50 تا 100 مترمربع ساخته شده‌اند‌.

در املاک مسکونی و آپارتمان‌های مسکونی موقعیت خاصی وجود ندارد که قیمت املاک را افزایش یا کاهش دهد، تنها در حاشیه پارک راه‌آهن که به دلیل تردد اوباش، زیاد خوشنام نیست. آپارتمان‌ها ارزان قیمت‌تر هستند. بناهای جدیدتر و آپارتمان‌های منطقه حداکثر 15 ساله هستند.

از سال 83 تا ابتدای سال 85 روند ساخت‌وساز در این مناطق سرعت بیشتری پیدا کرد، اما از سال 85 به بعد به‌دلیل مشکلات دریافت تراکم این روند کندتر و در بعضی از مناطق تقریبا متوقف شده است.

اما از بالای خیابان مختاری تا سپه به دلیل نزدیکی به بازار بزرگ تهران در حوالی میدان منیریه و در فرعی‌های آن خانه‌های بزرگی هستند که متعلق به کسبه بازاراست. از اینجا به بعد رفته‌رفته متراژآپارتمان‌ها افزایش پیدا می‌کند، امکانات آپارتمان‌ها بیشتر می‌شود و قیمت آنها نیز به فراخور همین امر افزایش می‌یابد.

نکته جالب توجه اینجاست که املاک کلنگی و قطعات زمین در محدوده راه‌آهن تا میدان منیریه به‌صورت میانگین  بین 90 تا 240 مترمربع متراژ دارند، اما از میدان منیریه به بعد تا  تقاطع سپه عموما متراژ قطعات زمین از 150 متر تا  یک هزار مترمربع  است. به فراخور همین امر متراژ آپارتمان‌هایی که در این دو منطقه ساخته می‌شوند با یکدیگر متفاوت هستند. 

هرچند شاید به نظر برسد که قیمت‌های واحدهای مسکونی در این منطقه نسبت به مناطق شمالی شهر و جدیدتر کمی غیرمنطقی است، اما باید توجه داشت که این مناطق از محله‌های قدیمی تهران به‌شمار می‌روند و صرفنظر از موقعیت قرارگیری آنها یعنی واقع‌شدن در مناطق جنوبی شهر متقاضیان بومی خود را دارند.

در مورد واحدهای تجاری و مغازه‌ها، واحد‌های تجاری خود میدان راه‌آهن کاربری مشخصی ندارند جز مسافرخانه‌های قدیمی این منطقه و اغذیه‌فروشی‌های کوچک مستقر در دورادور میدان راه‌آهن. دلیل این امر آن است که اکثر ساختمان‌های میدان راه‌آهن و حاشیه آن در اختیار راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران قرار دارد و ادارات تابعه در آن مستقر شده‌اند.

برای بالاتر از میدان راه‌آهن تا حوالی چهارراه‌مختاری نیز نمی‌توان کاربری خاصی را تعریف کرد و واحدهای تجاری متفرقه به صورت خرازی‌ها و مشاغل پراکنده وجود دارند.

در حوالی مختاری تا پل امیربهادر اکثر واحدهای تجاری به فروش موتورسیکلت اختصاص دارند و به بیانی می‌توان گفت این منطقه بورس موتورسیکلت است.

در خود میدان منیریه و بالاتر از آن تا تقاطع سپه اکثر واحدهای تجاری «ورزشی فروش» هستند و به فروش کالاهای ورزشی می‌پردازند. وجود چندین پاساژ در این منطقه نیز به دلیل پاسخگویی به نیاز این بازار بوده است. البته قیمت واحدهای داخل پاساژهای از واحدهای حاشیه خیابان ولی‌عصر پایین‌تر است. خیابان ولی‌عصر در میدان منیریه تا تقاطع سپه تقریبا در تمامی تهران به‌عنوان بازار فروش لوازم ورزشی شهرت یافته است.

البته در تقاطع سپه و در امتداد خیابان امام‌خمینی به‌دلیل نزدیکی به پادگان‌های میدان حر (باغ‌شاه) واحدهای تجاریی وجود دارند که به فروش وسایل، لباس و مارک و علائم نظامی می‌پردازند.

 

 

 

 

از سپه تا نوفل‌لو‌شاتو

 

پس از تقاطع سپه، خیابان ولی‌عصر آرام‌آرام فضای جدیدی پیدا می‌کند به مرکز شهر نزدیک‌تر             می‌شود، املاک مسکونی کمتری در حاشیه آن دیده می‌شود و ساختمان‌های اداری رفته‌رفته از کناره‌های خیابان سر بر می‌آورند. پاساژهای قدیمی که به‌عنوان پیشکسوت پاساژهای امروزی می‌توان از آنها نام برد، با متراژهای پایین و تعداد واحدهای کم به چشم می‌خورند.

این منطقه در واقع دروازه ورود خیابان ولی‌عصر به منطقه 6 شهرداری به شمار می‌رود.

از محله‌‌های معروف این منطقه شیخ هادی است و بنای معروف «بیمارستان نجم‌آباد یا وزیری» که تقریبا تخریب شده است و از موقوفه‌های «آ شیخ‌هادی» مجتهد معروف دوره ناصرالدین شاه است.

در مورد واحدهای مسکونی در این منطقه مانند مناطقی همچون شمال و شمالغرب تهران نوسازی و ساخت‌وساز انجام نشده است. اکثر واحد‌های مسکونی داخل فرعی‌ها قرار دارند. اغلب واحدهای مسکونی جدیدتر 5 تا 6 سال عمر دارند و دیگر آپارتمان‌ها گاهي تا یک تا دو دهه عمر دارند. عموما متراژ آپارتمان‌ها از 50 تا 90 متر مربع متغیر است. نکته قابل توجه در این مورد آن است که شاید به دلیل موقعیت منطقه یعنی قرارگرفتن در محدوده طرح ترافیک یا نزدیکی به مرکز شهر و به تبع آن تردد بالای وسایل نقلیه بعضا آپارتمان‌هایی قدیمی در این منطقه با قیمتی باورنکردنی وجود دارد که گاه به هر متر 700 هزار تومان هم می‌رسد.

در مورد املاک کلنگی نیز متراژ خانه‌ها از 200 تا 1000 مترمربع متغیر است، البته کمتر خانه‌ای را در حاشیه خیابان ولی‌عصر در این محدوده می‌توانید ببینید. در مناطق جنوبی‌تر خیابان ولی‌عصر مانند مختاری یا امیریه به دلیل بالابودن جمعیت و وجود متقاضی بومی قیمت آپارتمان ها نسبت به این منطقه تقریبا برابر است.

طبیعی است که ارزش املاک هر چه از تقاطع سپه به سمت بالا پیش روی کنید افزایش می‌یابد، به‌خصوص در مناطق حاشیه‌ای مانند جامی، وزیری و شیخ هادی.

هرچند املاک مسکونی این منطقه از ویژگی خاصی برخوردار نیستند، اما املاک تجاری منطقه و به‌خصوص تنوع چندین صنف خاص در این وسعت کم شایان ذکر است.

از تقاطع سپه به بالا واحد تجاری خاصی به چشم نمی‌خورند تا حدود خیابان جامی. حد فاصل جامی تا سه راهی جمهوری ناگهان ترافیک خیابان ولی‌عصر افزایش می‌یابد و حاشیه خیابان مملو از مغازه‌های فروش لوازم پزشکی می‌شود. اینجا شاید بزرگترین مرکز فروش و ارایه خدمات لوازم پزشکی ارتوپدی، دندانپزشکی و سایر تخصص‌هاست. تعداد زیادی از این واحدها نیز به صورت نمایندگی شرکت‌های بزرگ در زمینه فروش این دست از محصولات فعالیت می‌کنند.

بعد از تقاطع جمهوری و ولی‌عصر به مغازه‌های فروش البسه و لوازم آرایشی و بهداشتی برمی‌خورید که این واحدها تا بالاتر از میدان ولی‌عصر نیز وجود دارند، اما صنف خاصی در این منطقه فعالیت می‌کنند و آن تولیدی‌های لباس هستند که بعضا در پاساژهای کوچک حاشیه خیابان یا آپارتمان‌های مشرف به خیابان ولی‌عصر مشغول به‌کار هستند. سرتاسر خیابان لبافی‌نژاد (روبه‌روی نوفل‌لوشاتو) تولیدی‌های پوشاک را خواهید دید. همچنین مغازه‌های فروش لباس عروس و وسایل مربوطه.

واحدهای فروشنده پوشاک و وسايل
آرایشی - بهداشتی نیز از این منطقه به بعد دیده می‌شوند. متراژ واحد‌های تجاری از 12 تا 120 متر مربع متغیر است‌.

وجود دو سینما، سینما شهر قشنگ و آسیا در این منطقه همچنین تالار محراب و کلانتری جامی و کاخ‌مرمر که هم‌اکنون در اختیار مجلس شورای اسلامی است، از بناها و مراکز شاخص این منطقه به شمار می‌روند.

 

 

 

سرزمین کامپیوترها

 

تصور این امر که یک باب مغازه 76 مترمربعی در چهارراه ولی‌عصر حدود دو میلیارد تومان قیمت داشته باشد کمی مشکل است، اما واقعیت دارد.

در این منطقه به‌خصوص نزدیک به میدان ولی‌عصر نه‌تنها هر مترمربع بلکه هر سانتیمترمربع زمین ارزش خاص خود را دارد. از مغازه‌های بزرگ دورادور میدان ولی‌عصر تا دکه‌های کوچک آبمیوه فروشی کنار سینما قدس همگی قیمت خاص خود را دارند و این همه به‌دلیل موقعیت جغرافیایی خاص میدان ولی‌عصر است که به تبع آن همه‌روزه خیل عظیمی از ترددها از این منطقه انجام می‌شود. تقاطع چندین خیابان مهم و در واقع شاهراه‌های حیاتی مرکز شهر مانند خیابان‌ انقلاب، بلوار کریمخان، بلوارکشاورز و خیابان طالقانی از اصلی‌ترین عوامل این امر است.

حدودا بعد از نوفل لوشاتو و نزدیک به سه‌راه‌جمهوری تا میدان ولی‌عصر و از آنجا تا دوراهی یوسف‌آباد حال‌وهوای خیابان ولی‌عصر تغییر می‌کند. شعب بانک‌ها حدودا هر 100 متر در حاشیه خیابان به چشم می‌خورند، این علامت یک منطقه تجاری - اداری است!

بوتیک‌های پرزرق‌وبرق فروش پوشاک و به‌طور خاص «کت‌وشلوار فروش‌ها» که زمانی، پیش از رونق مجتمع‌های تجاری جدید، مرکز فروش شیک‌ترین البسه آقایان بوده‌اند به چشم می‌خورند. فروشگاه‌های عرضه لوازم آرایشی و بهداشتی در سمت چپ خیابان و پاساژ قدیمی کیش در ضلع شمال‌غربی میدان ولی‌عصر را نباید فراموش کرد.

تئاترشهر و پارک دانشجو را همه می‌شناسیم بنایی زیبا و به یادماندنی. صرفنظر از این موضوعات کسی نمی‌تواند منکر این امر شود که یکی از اولین مناطقی که در پایتخت کامپیوتر در سطح انبوه به آنجا پا گذاشت همین محدوده بوده است. پیش از «پاساژپایتخت» و دیگر مراکز مشابه همین محدوده از تهران بود که به صورت حرفه‌ای به عرضه کامپیوتر می‌پرداخت و شاید بیهوده نیست که معروف‌ترین پاساژ کامپیوتر تهران یعنی «پاساژرضا» در این منطقه واقع شده است.

وجود مراکز تجاری جدیدتر مانند ایرانیان، ولی‌عصر، پارسیان و سایر پاساژهای کوچک و بزرگ نیز دلیلی بر این مدعا هستند که این منطقه به صورت یک قطب مهم در بازار وسایل الکترونیکی به‌خصوص موبایل و کامپیوتر درآمده است. همین امر روی قیمت واحدهای تجاری تاثیر قابل‌توجهی‌ گذاشته است.

اگرچه ساخت‌وساز املاک مسکونی در این منطقه نسبت به مناطق حاشیه شهر کمتر به چشم می‌خورد، اما ساخت مجتمع‌های عظیم تجاری در این منطقه تقریبا در تمام تهران بی‌نظیر است‌. در چند سال اخیر ساخت مجتمع‌های اداری - تجاری مانند نور تهران، ایرانیان و پارسیان همگی مويد این موضوع هستند.

از نظر کاربری مسکونی به جز فرعی‌های نزدیک به میدان ولی‌عصر و داخل خیابان طالقانی نمی‌توان وسعت زیادی را برای واحدهای مسکونی در نظر گرفت، اما از بالاتر از میدان ولی‌عصر تا دوراهی یوسف‌آباد خانه‌ها و آپارتمان‌های مسکونی دیده می‌شوند.

متراژ آپارتمان‌ها عموما بین 90 تا 130 متر مربع متغیر هستند و املاک کلنگی نیز از 300 تا یک هزار مترمربع در این منطقه به چشم می‌خورند‌، البته در نزدیکی دوراهی یوسف‌آباد و تقاطع خیابان مطهری بعضا خانه‌هایی با چهارهزار مترمربع نیز وجود دارند که البته تعداد آنها انگشت‌شمار است.

اکثر ادارات دولتی و غیردولتی در این منطقه واقع شده‌اند. دراین منطقه از خیابان ولی‌عصر واژه‌هایی مانند «موقعیت اداری» و«اداری» معنا پیدا می‌کنند. اکثر شرکت‌های خصوصی کامپیوتر، سخت‌افزار و نرم‌افزار و.... در این آپارتمان‌ها ساکن شده‌اند. نمایندگی شرکت‌های کامپیوتری را نباید فراموش کرد.

همچنین وجود دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تئاترشهر و... همین‌طور همسایگی با مراکزی مانند دانشگاه تهران، دانشکده هنر دانشگاه آزاد و چندین نگارخانه و نمایشگاه و همسایگی با بازار کتاب تهران بعدی فرهنگی به منطقه بخشیده است.

انتهای بلوارکشاورز و ابتدای بلوار کریم‌خان را در میدان ولی‌عصر نباید فراموش کرد.

تمامی اینها در کنار هم این محدوده از خیابان ولی‌عصر را به یکی از خاص‌ترین محدوده‌های این خیابان تبدیل کرده است‌.

هرچند واحد‌های مسکونی این منطقه از قیمت‌های متناسب و متعادلی نسبت به دیگر مناطق برخوردار است، اما واحدهای تجاری، اداری و موقعیت اداری آن از قیمت‌های جالبی برخوردارند.

برای مثال قیمت هر متر از واحد‌های تجاری بازاررضا بین 18 تا 25 میلیون تومان است یا در پاساژ ایرانیان هر متر از یک باب مغازه بین 7 تا 30 میلیون تومان قیمت دارد.

این به آن معناست که برای مثال یک واحد 76 متری در بازاررضا قیمتی در حدود یک میلیارد و 900 میلیون تومان دارد.

 

 

مغازه‌های پنج متری، قیمت‌های 50 میلیونی

 

شاید وقتی که در اطراف میدان ونک قدم می‌زنید تصور این نکته را هم نکنید که ممکن است هر متر از مغازه‌هایی که از جلوی ویترین آنها به سادگی می‌گذرید، قیمتی برابر با یک آپارتمان 50 متری در جنوب خیابان ولی‌عصر داشته باشد، یعنی 50 میلیون تومان!

در گفت‌وگو با آژانس‌های املاک منطقه که اکثرا با حیرت در مورد قیمت املاک منطقه صحبت می‌کنند عنوان شد که بعضی از مغازه‌ها از سوی صاحبانشان گاهي تا هر مترمربع 50 میلیون تومان قیمت‌گذاری شده‌اند!

از دوراهی یوسف‌آباد به بالا، جو حاشیه خیابان ولی‌عصر باز به حالت قبلی خود یعنی پایین‌تر از تقاطع سپه بازمی‌گردد و تردد‌ها کمتر می‌شود. خبری از سی‌دی‌فروش‌های کنار چهارراه ولی‌عصر نیست و موتورسیکلت‌هایی که چندین مانیتور بار زده‌اند!

کوچه‌های مسکونی ساکت و دنج دیده می‌شوند تا به پارک ساعی که از چند دهه گذشته به‌عنوان یکی از محله‌های پر خواستگار تهران برای زندگی مطرح بوده است‌. بن‌بست‌های ساکت و مشجر پارک ساعی و آپارتمان‌هایی که بعضا مشرف به پارک هستند.

کوچه‌های غیر هم‌سطح و پله‌هایی که خیابان ولی‌عصر را به خیابان‌های موازی متصل می‌کند. درخت‌های چنار بلند و تنومند، اما فریب نخورید چراکه بعد از پل توانیر دوباره موتورسیکلت‌ها را می‌بینید و صدای بوق زدن‌های پی‌درپی و ترافیک؛ باز منظره یک شهر شلوغ در ذهن شما تداعی می‌شود!

در کوچه‌ها و فرعی‌های منشعب هرجا که به اندازه دوونیم متر جا وجود داشته باشد، یک خودرو پارک شده است، همگی اینها که هیچ‌کدام در دو دهه گذشته وجود نداشت، نشانه‌هایی هستند که مرکز شهر مانند خود شهر در حال توسعه به اطراف است!

یکی از عوامل این امر را می‌توان قرارگرفتن این منطقه در حاشیه محدوده طرح ترافیک دانست. شرکت‌ها‌ی ساکن در این منطقه در واقع به دو مهم دست یافته‌اند: اولا به مرکز شهر نزدیک هستند و ثانیا داخل طرح ترافیک قرار نگرفته‌اند!

اما ایجاد طرح زوج و فرد مشکلاتی را به وجود آورد. با شکل‌گرفتن طرح زوج و فرد خودرو‌ها که وسعت آن از وسعت طرح ترافیک قبلی بیشتر است، این حاشیه باز هم روبه افزایش است. در این میان املاکی که پیش از این در این مناطق با عنوان «با موقعیت اداری» به قیمت‌های به مراتب بالاتر از املاک مسکونی فروخته یا اجاره داده می‌شدند، متقاضی خود را تقریبا از دست دادند و از طرفی محله‌های مجاور که پیش از این محل مناسبی برای زندگی به‌شمار می‌رفتند باز هم شلوغ‌تر شدند!

اکثر واحد‌های اداری و موقعیت اداری در این منطقه در اختیار شرکت‌های خصوصی بازرگانی و نمایندگی شرکت‌های خارجی هستند.

در این منطقه آپارتمان‌های لوکس که در قسمت‌های قبلی ولی‌عصر از آنها خبری نبود، پیدا می‌شوند، متراژهای بالا که بعضا به 350 متر مربع می‌رسند با معماری‌های زیباتر و در بعضی از موارد همراه با امکاناتی نظیر سونا، استخر و جکوزی!

وجود چندین سفارت در منطقه و نزدیک به منطقه و اجاره واحدهای مسکونی از سوی کارمندان درجه دو و سه این سفارت‌ها تاثیر بسزایی بر قیمت اجاره آپارتمان‌ها و خانه‌های لوکس منطقه گذاشته است.

با این همه فرعی‌ها و بن‌بست‌های نزدیک پارک ساعی به‌خصوص آنها که مشرف به پارک هستند و از چشم‌اندا