ریزش سمن ها و یا همان NGO  ها در فاصله سال های 84 تا 86 در سازمان ملی جوانان به اوج خود رسید. اكثر افراد جامعه سازمان ملی جوان را نه به عنوان یك سازمان با مسئولیت ارایه مشاوره به سایر ارگان های اجرایی، بلكه به عنوان سازمانی اجرایی می شناسند.

 در ابتدای تاسیس این سازمان قرار بود این سازمان بیشتر در زمینه تحقیقات و پژوهش در حوزه های نظری فعالیت كند. اما بعدها با تفاهمنامه ای كه بین وازرت كشور و سازمان ملی جوانان منعقد شد قرار بر این شد كه سازمان ملی جوانان نیز بتواند بعضی از تشكل های غیر دولتی( NGO)  را ساماندهی كند و تحت چتر حمایتی سازمان قرار دهد.

تمامی NGO های تحت پوشش سازمان ملی جوانان كه در این سازمان به ثبت رسیده بودند از حمایت های مادی و معنوی این سازمان برخوردار بودند.

تا اینكه پس از پایان دوره اصلاحات و ریاست عبادی بر سازمان ملی جوانان در دور بعدی كه تا كنون نیز ادامه دارد تصمیم گیرندگان همزمان با ارتقاء جایگاه رییس سازمان ملی جوانان از مشاور به عنوان معاون رییس جمهور تصمیم گرفتند با هدف كنترل اعطای حمایت های مالی به این تشكل ها اعطای حمایت های مالی سازمان را به این سمن ها مشروط كنند.

بر همین اساس تنها تشكل هایی كه طرح های خود را به سازمان ارایه می كردند و طرح های آنها در فرایند ارزش گذاری سازمان تایید می شد از سازمان حمایت مالی دریافت می كردند. همین امر موجب شد تا تعداد زیادی از تشكل ها برای تمدید مجوز فعالیت خود به سازمان مراجعه نكنند. از طرفی طرح مزبور به هر NGO اجازه می داد تا سالانه در موارد خاص كه سازمان صلاحیت بعضی از طرح ها را تایید كند تا سقف 2 میلیون به طور سالانه پرداخت كند.

از سوی دیگر به دلیل مشكلاتی كه به زعم مسئولین سازمان ملی جوانان از آنها با عنوان«مشكلات اخلاقی» یاد شده تعداد زیادی از تشكل های غیر دولتی نتوانستند مجوز فعالیت بگیرند. این تشكل ها بیشتر در شهرستان ها فعالیت می كردند و به دلیل آنكه باید مجامع عمومی خود را برگزار می كردند و گاه حضور دختران و پسرها در این مجامع برای ساكنین محلی زیاد خوشایند نبود گزارش هایی را به بعضی از نهادهای نظارتی ارایه می كردند.

بر اساس گزارش های نهاد های نظارتی كه فعالیت این دست تشكل ها را رصد می كردند برخی از این تشكل ها از بدنه سازمان ملی جوانان جدا شدند.

NGO هایی هستند كه در طول مدت سال های 79 تا 86 براساس آماری كه سازمان ملی جوانان منتشر كرده از این سازمان  اعتبارنامه فعالیت دریافت كردند:

 

 

 

 

 

جدول توزیع پراكندگی NGO ها دارای اعتبارنامه به تفكیك موضوع فعالیت طی سال های 85 تا 86

 

زمزمه های انحلال سازمان ملی جوانان

 

اوایل اسفندماه 86 ژس از گذشت حدود 2 سال از فعالیت سازمان ملی جوانان در دولت نهم و ایجاد تحولات ساختاری فراواران از سوی ریاست جدید این سازمان اینبار كمیسیون فرهنگی مجلس دربرابر سازمان ملی جوانان موضع گیری كرد. اميررضا خادم در گفت‌وگو با فارس در ارتباط با برنامه‌ريزي و سياستگذاري براي قشر جوان كشور گفت: با توجه به اين كه اين نگاه براساس آنچه در قالب برنامه براي سازمان ملي جوانان تعريف شده، با حيطه وظايف و مسئوليت سازمان ملي جوانان هماهنگي نداشته است، به همين دليل كميته جوانان فراكسيون فرهنگي مجلس پيشنهاد انحلال سازمان ملي جوانان را به طور جدي مطرح كرده است.

خادم با بيان اين كه امكان انجام فعاليت‌هاي مختلف از سوي سازمان ملي جوانان وجود داشته است، گفت: سازمان به دليل عدم وجود منابع مالي كافي براي ايجاد تحول در امور و همچنين تخصيص ندادن بودجه كافي، نمي‌تواند احكام قانون برنامه را اجرا كند و دستگاه‌ها و سازمان‌ها نيز نسبت به سازمان ملي جوانان حرف شنوي ندارند.

نماينده تهران افزود: كميته جوانان در كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي تلاش كرده است تا سازمان‌‌ها و دستگاه‌ها نسبت به سازمان ملي جوانان پاسخگو شوند ولي سازمان‌ها زير بار نرفته‌ و امور مربوط به جوانان در وظايفشان به طور خاص ديده نمي‌شود.

وي با اشاره به اين‌كه مصوبات سازمان ملي جوانان ضمانت اجرايي ندارد، تصريح كرد: سازمان‌ها و دستگاه‌هاي مرتبط با امور جوانان نسبت به سازمان ملي جوانان پاسخگو نيستند. به گفته نماينده مجلس شوراي اسلامي پيشنهاد انحلال سازمان ملي جوانان به طور جدي از سوي كميته جوانان فراكسيون فرهنگي مجلس مطرح شده است.

در مقابل مدير كل حوزه رياست و روابط عمومي سازمان ملي جوانان با اشاره به انتشار خبري مبني بر انحلال سازمان ملي جوانان گفت: طرح موضوع انحلال سازمان كاملاً يك نظر سليقه‌اي است.

 

صدای پای انحلال

در سال گذشته بودجه سازمان ملی جوانان 40 میلیارد بود كه از این میان 14 میلیارد برای بسیج و 6 میلیارد  برای هلال احمر مجموعا 20 میلیارد ریال بودجه تكلیفی بود و 20 میلیارد هم بودجه ای كه به خود سازمان اختصاص داشت. در بودجه سال جدید با تجدید نظر بودجه های تكلیفی سازمان حذف و به جای آن  28 میلیارد ریال بودجه برای سازمان به تصویب رسید.

اینكه آیا این سازمان با این بودجه منحل خواهد شد یا خیر هنور مشخص نیست. اما پیش از این در ابتدای دولت نهم شورای مشاوران جوان رئیس جمهور تشكیل شد كه می تواند بخشی از مسئولیت های این سازمان را در صورت انحلال برعهده گیرد. از طرف دیگر مصوبه دولت در ایجاد یك اداره كل جدید در بدنه وزارت كشور كه هنوز ابلاغیه رسمی آن صادر نشده است می تواند وظیفه ثبت و اعتبارنامه فعالیت تشكل های غیر دولتی را برعهده بگیرد.

با تمام این مقدماتی كه به طور نا محسوس آماده شده به نظر می رسد سازمان ملی جوانان كه ارمغان دولت اصلاحات بود در حال كشیدن آخرین نفس های خود است و شاید به سرنوشت سازمان مدیریت و برنامه ریزی دچار شود.

 

 

بسته های پر پرواز

سازمان ملی جوانان برای سالروز ازدواج حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه(س)  طرحی را ارایه كرد كه شاید خبرساز ترین فعالیت سازمان ملی جوانان در طی سال گذشته بود.

در این طرح بسته هایی شامل دو سی دی(شامل سخنرانی های مذهبی) به همراه كتابچه هایی ارایه شدكه توسط مركز مطالعات و تحقیقات حیات طیبه تهیه شده اند. مطالب دو كتابچه «پرپرواز» و «یك قدم مانده تا پرواز» بیشتر قطعات و داستان های چند خطی هستند از زندگی ائمه معصومین و شهدای جنگ تحمیلی.

اما كتاب «مطلع مهر» یا «راهكارهای جامع و كاربردی برای انتخاب همسر» در 262 صفحه و شمارگان پنج هزار جلد یكی از مهم ترین این محصولات است.

این كتاب مجموعا شامل هشت فصل است. فصل اول با عنوان «بهترین انتخاب» نصایح و توصیه هایی است در باب انتخاب صحیح. فصل دوم با عنوان «فوریت ازدواج» شامل چند عنوان است. در عناوین مختلف نویسنده فو.ریت ازدواج و لزوم انجام این امر را گوشزد می كند. و با آوردن احادیث و آیات سخنان خود را تكمیل می كند.

در بخشی از این فصل آمده است:«... در مورد خانم ها چه نیاز به ازدواج پیدا شد و چه نشد، اصل اولیه این است كه دختر هرچه زودتر اگر امكان ازدواج فراهم بود، ازدواج كند. چرا؟ ( پاسخ نویسنده) به خاطر انواع و اقسام مزاحمت ها، ذهنیت اطرافیان، از دست دادن موقعیت های مناسب، عدم سازگاری، عدم تناسب تحصیلی » در این فصل نویسنده به طور تلویحی ازدواج را بر ادامه تحصیل برای دختران مهم تر دانسته و عدم ازدواج در ابتدای سن ازدواج به بهانه ادامه تحصیل را صرفا یك بهانه می داند!

در همین فصل تحت عنوان «روش كنترل غرایز تا هنگام ازدواج» نویسنده برای كسانی كه نتوانسته اند ازدواج كنند توصیه هایی دارد شامل: روزه درمانی، جلوگیری از اختلاط های فیزیكی، ذهنی، و بصری با نامحرم، استفاده نكردن از غذاهای سرخ كردنی، عدم استفاده از بعضی از شامپوها در هنگام استحمام و عدم برطرف كردن موهای زائد بدن، و.... برای این بخش نویسنده منبعی را مطرح نكرده است!

فصل پنجم كتاب به «آداب خواستگاری» اختصاص دارد. در این فصل نگارنده روش های آشنایی را در جامعه امروزی مطرح می كند و نسبت به آنها موضع گیری می كند. برای مثال تحت عنوان «آشنایی از طریق چت كردن» چنین آورده است: «معمولا كس