كنار ماشین می رود، یك باز بینی اساسی، از سر تا انتهای كوچه هیچ كس نیست. كنار ماشین هم كسی نایستاده، حتی در حال با زبینی اطراف ماشین و وقتی كه كنار ماشین هم ایستاده صدای دزدگیر در می آید، محض رضای خدا كمی به فكر همسایه ها باید بود، ساعت 2 نصفه شب جمعه همسایه ها استراحت می كنند. حتما دزدگیر خراب شده. این بار راه را برای هرگونه مزاحمت دزدگیر می بندد، دزدگیر را خاموش می كند و با خیال راحت به تخت و خواب و كنار اعضای خانواده بر می گردد.
همین موقع است كه دزدی كه زیر ماشین خوابیده بود، و مدام با مشت به كف ماشین میزد از مخفی گاه خود بیرون می آید، شیشه ماشین را بی صدا می شكند و داخل ماشین را به طور كاملا حرفه ای خالی می كند، تازه اگر صاحب ماشین كه حالا راحت خوابیده خوش شانس باشد و دزد اهل بردن خود ماشین نباشد. این هم یكی از شگردهای دزدهاست. این گزارش را بخوانید.
شب است، كوچه هم خلوت است
دنیای صاحب مال و دزد ها، همیشه در نبرد بی پایان شگرد و ضد شگرد گذشته. دزدها هربار كه یكی از شگرد هایشان كشف شد به سراغ شگرد دیگر رفتند و البته صاحبان مال هم بی كار ننشستند و اقدامی برا جلوگیری از آن انجام دادند. طی سال های طولانی دزدهای امروزی دیگر همگی مثل زورو نقاب نمی زنند، شب ها از خانه بیرون نمی روند و همگی معتاد نیستند.
آنها مثل مردم عادی لباس می پوشند و ساعت كاری خود را به تمام 24 ساعت تعمیم دادند. بر همین اساس دیگر فقط شب ها نباید منتظر دزدها باشید، هر چند به طور سنتی خلوت شب های مهتابی مامن خوبی را برای حضور دزد ایجاد می كند. اما آنها ساعت 12 ظهر هم هستند.
برای دزدیدن یك ماشین راه های متفاوتی وجود دارد، اما پیش از هرچیز باید هدف دزد مشخص شود. اینكه آیا دزد ماجرا قصد دزدیدن خود ماشین را دارد و یا می خواهد فقط محتویات داخل آن را تخلیه كند. در بسیاری از موارد سرقت باند و پخش و وسایل صوتی داخل بعضی از ماشین ها از دزدیدن مثلا یك پراید با صرفه تر است.
به گفته یكی از دزدها پایتخت، اگر پروسه یك سرقت را درصد بندی كنید، تنها 10 درصد ماجرا دزددن یك خودرو است، 90 درصد این پروسه مربوط به فروش یك جنس سرقتی است. این قسمت با ارتباط های دزد، و شناخته شده بودن او در بین صنف خودشان به دست می آید. یك دزد باید بداند چه چیزی می دزدد، كجا می تواند آن را بفروش برساند و چگونه. بعضی از دزدهای ناشی به هر در بازی می روند، اما دزد های با سابقه چیزی كه می خواهند بدزدند را می شناسند. به قول معروف این دزد ناشی است كه به كاهدان می زند.
اما بعد از مشخص شدن چیزی كه قرار است به سرقت برود، مرحله بعدی شناسایی راه های رسیدن به آن است. اگر قرار بر سرقت محتویات داخل ماشین باشد، كسی به خود زحمت باز كردن در و… را نمی دهد.
دو حالت وجود دارد، یا صاحب ماشین از وسیله خود دور است. برای مثال خودروی خود را جایی قبل از محدوده طرح ترافیك پارك كرده و برای آسایش حال ساكنین آن محله آژیر دزدگیر را هم خاموش كرده. این دقیقا مثل یك لقطه آماده برای دزد هاست. شیشه خودرو را می كشنند، هر چه می خواهند را بر م دارند و م روند. البته دزد با شرافت بیشتر هم پیدا می شود كه برای اینكه یكی دیگر از همكارانشان بیشتر به صاحب خودرو لطمه وارد نكند، با كمی صرف وقت بیشتر در خودرو را باز كند و بعد از تخلیه وسایل خودرو آن را دوباره ببندد.
شكستن شیشه به خاطر سر و صدا و جلب توجه در محل های پر رفت و آمد كاربرد چندانی ندارد، اگر خودرو پژو باشد، كه با یك پیچ گشتی درش به سهولت با می شود و احتیاجی به شكستن شیشه هم وجود نداردف در غیر این صورت هم هیچ دزدی( حتی ناشی ترین آنها) در یك مسیر پر رفت و آمد شیشه نمی شكند. فقط مواظب باشید كه در روزهای گرم تابستان شیشه ها را كاملا بالا بكشید و برای به سرقت نرفتن وسایل داخل ماشینتان، گرمای هوا را تحمل كنید. كوچه های بن بست( كه رفت و آمد در آنها كمتر هستند) حاشیه محدوده طرح ترافیك، اطراف شهر، خودروهایی كه به پیك نیك رفته اند و… لقمه های آماده تناول دزد ها هستند. به طور كلی هرجا كه رفت و آمد كمتر باشد، دزد بیشتر است.
اما نباید فریب خورد، جاهایی كه رفت و آمد زیاد هم هست دزد ها هم هستند. راننده به هوای انكه در جای شلوغی ماشین خود را پارك كرده است، در یا شیشه ماشین را باز می گذارد تا برای خرید به سوپر ماركت برود. در همین مان دزد محله های پر جمعیت كه باید سرعت عمل بیشتر هم داشته باشد، تا بازگشت صاحب خودرو، ماشین را خالی كرده! در این شرایط از كیف نانه، هدیه ای كه برای دوستتان خریدید تا وسایل تزئین داخل ماشین شما، همگی مورد توجه دزدها قرار می گیرند.
همانقدر شما، همانقدر دزد
اما وقتی كه قرار باشد دزد یك ماشین را بدزدد، دیگر دزدگیر نقش چندانی ایفا نمی كند. اساس ماجرا هم همین است، قرار نیست دزدگیر از به سرقت رفتن خودروی شما جلوگیری كند. دزدگیر برای حفاظت از وسایل داخل ماشین نصب می شود.
حالا باید به سراغ دزدگیر های سنتی رفت. «قفل» دشمن كلاسیك دزد است. اما چه قفلی؟ دزد ها اعتقاد دارند:«دزد اگر دزد باشد، یا وارد ماشین نمی شود، یا اگر نشان كرد ماشین را می برد» به زبان ساده یعنی هر جا قفلی هست كلیدی هم هست. تمام جنگ و جدل دزد ها و صاحبان ماشین ها سر زمان باز كردن قفل است.
زمان كمی بودن كنار دزدها به شما می فهماند: بالاخره یك دزد پیدا می شود كه قفل ها را باز كند. این بستگی به مهارت دزد دارد. جای خوشحالی است كه همه دزدهای ما ماهر نیستند. اینجا بحث انتخاب مطرح می شود.
در یك خابان تعدادی ماشین در پارك هستند. خودرویی كه اولا زیاد شاخص نیست( مثل ماشین های خارج كه فروش و اوراقشان دردسر دارد) و تعداد زادی ا آن در جامعه وجود دارد( خودروهایی مثل: پیكان، پراید، پژو) و دوما قفل پدال ندارد. در جای مناسبی پارك شده یعن رفت و آمد زیاد نیست. ترجیحا در سمت چپ خیابان طوری كه طرف راننده آن كنار جوی آب قرار دارد(كه سارق بتواند وارد جوب آب شود و جلب توجه كمتری كند) و صد البته كنار شمشاد های بلند پارك شده باشد بهترین گزینه است.
قفل های پدال سنتی، خصوصا وقتی كه قفل آن به طرف دنده بسته شود و مغزی آن به طرف داخل باشد كابوس دد ها است. كابوس بعدی با یك درجه تخفف قفل های پدال مدرن(گیوتینی) هستند و در مقام آخر قفل های عصایی قرار دارند.
ساده است: هر اندازه شما برای بستن قفل زمان مصرف كنید، دزد هم همان انداه (به نسبت یك به ده) برای با كردن آن زمان صرف می كند. وسایل ایمنی جدید و مدرن، انواع اسپرت و زینت قفل های عصایی و گیوتنی و… با كلاس تر از قفل پدال های قدیمی هستند كه برای بستنشان باید زانوهایتان را روی آسفالت كثیف خابان بگذارید و احتمالا شلوارتان هم كثیف شود. اما احتیاط كنید. یك پودر ماشین لباسشویی و نهایتا یك شلوار جین خیلی كم ارزش تر از وسیله نقلیه شماست.
با هم قفل ها عصایی ضد اسید بهتر هستند. بعضی ا قفل های عصای كه اصلا ناز به باز كردن هم ندارند. نوعی ماده كه در بین دزدها به (اسید) مشهور است تازگی ها وارد بازار دزد ها شده كه با ریخته شدن روی مغزی قفل های عصایی و یا بقیه قفل ها برنج مغزی را به سرعت از بین می برد و به سهولت قفل باز می شود. بعد از آن هم بحث مهارت وجود ندارد. وصل كردن دو سیم به هم و روشن شدن خودرو ….
باز هم Made in china
وارد كننده هایی كه فقط به سود خود فكر می كنند سفارش ساخت دزدگیرهایی با شكل و شمایل جذاب و بسته بندی های قشنگ را به چین می دهند. چین هم كهدر ساخت این طور وسایل ارزان قیمت و خوش ظاهر یدطولایی دارد. بنابراین دزدگرهای چینی بی نام و نشان با انواع نام های عجیب و غریب وارد بازار ایران شدند و به دلیل نبود نظارت صحیح بازار را تصاحب كردند.
حالا شما هستید و ماشین صفرتان كه از كارخانه تحویل گرفتید. روی پیشخوان نصاب دزدگیر ریموت كنترل های دزدگیرها چیده شدند. این تنها چیزی است كه موقع رفتن به كافی شاپ روی میز از دزدگیر شما دیده است. ترجیح می دهید قشنگ تر باشد. خوش ظاهر است و تازه قیمتش هم مناسب. پس به نصاب می گویید همین را می خواهید. نصاب هم زیاد كاری ندارد شما چه چیزی انتخاب كدید. دزدگیر را نصب می كند. روی سیستم برق ماشین شما... حالا دزدگیر چنی با ریموت كنترل قشنگ در یك جاده بین شهری شما را می گذارد. اینجا ریموت كنترل قشنگ و خاص دزدگیرتان به درد نمی خورد. ماشین شما بین جاده باقی مانده، با دزدگیری كه روی سیستم برق نصب شده و نمی گذارد ماشین روشن شود.دائم صدای آژیر بلند می شود و ماشین استارت نمی خورد.
این ریموت های ژیگول
سعی كنید موقع نشستن در كافی شاپ دزدگرتان را در جیبتان بگذارید و یا برای تامین زیبایی از یك جاسوییچ زیبا استفاده كنید. باور كنید این از ماندن در جاده بهتر است.
توصیه بعدی نصاب ها دزدگیر این است كه ریموت كنترلتان را موقع گذاشتن خودرو در تعمیرگاه به دست تعمیركار ندهید. البته این به معنی توهن به این قشر زحمت كش نیست. ولی كار از محكم كاری عیب نمی كند. ریموت كنترل هم مثل كلید قابل كپی است، كسی كه ریموت كنترل شما را در دست دارد می تواند آن را در كمتر از 10 دقیقه كپی كند.
برای نصب دزدگر ترجیحا به نمایندگی های مجاز فروش بعضی از برندهای دزدگیر مراجعه كنید، در غیر این صورت به یك نصاب در جایی به ج منطقه زندگیاتان مراجعه كنید. نصاب ددگیر كسی است كه می داند چه سیستمی روی خودروی شما نصب كرده.
همه این موارد را كه رعایت كردید، هیچ وقت تصور نكنید كه دزدگیر داشتن یعنی ایمن بودن از سرقت، دزدگیر خود را هیچ وقت در حالت بدون آژیر قرار ندهید، وقتی قصد ورود به محدوده طرح ترافیك را دارید فقط 500 تومان هزینه پاركینگ بدهید، به نظر بهتر از به سرقت رفتن پخش 100 هزارتومانیات است و البته شكسته شدن شیشه ماشینتان. برای جلوگیری از سرقت خود ماشین هیچ وقت فكر نكنید حتی بهترین دزدگیرها می توانند از آن در مقابل سرقت محافظت كنند. چشم و هم چشمی را كنار بگذارید، زانویتان را به زمین بزنید وماشینتان را با قفل پدال سنتی و قدیمی قفل كنید. كنار شمشاد های بلند، كوچه های خلوت و جوی آب پارك نكند.
اما بازهم از شانس قافل نباشید و امیدوار باشید كه چشم دزد ماشین شما را نگرفته. چون اگر گرفته باشد: «قفل یعنی كلیدی هست»
