فرقی نداره، شما بنا باشی، نجار باشی یا پزشک.

به نظر حقیر سراپا تقصیر این مهمه که بدونی:

چرا بنا هستی

چرا نجار هستی

چرا پزشک هستی

دنبال چی اومدی

وای به روزی که ما تن بدیم به کاری که دوست نداریم و نمی خواهیم .

و ای وای تر از روزگاری که ما تن بدیم و بگیم مجبور شدیم تن بدیم.

این به نظر من آخر دنیاس، که کسی جبر محیط رو به خودش قبول کنه!

وقتی دو تا ماشین دارن از یه کوچه باریک رد می شد، و جفتشونم کله خراب هستن و رضایت نمی دن که دارن یه طرفه میان، شما اگر فقط یه ذره فرمونتو بپیچونی دیگه تمومه.... باید بزنی کنار که طرف رد بشه.

این روزا رجال ما چیزایی می گن که کمی مایوس کننده ست: اینکه روزای سختیه و روزای سختی هم در پیش خواهد بود.

به هر حال، به نظر من مهم اینه که بدونی شرایط سختی ممکنه پیش بیاد.

ولی از چیزی نباید ترسید!

به هر حال:

یا راهی هست، یا راهی می سازیم.

آدم ها مدت زمان درازی به کوه می گفتن بن بست، تا وقتی که یاد گرفتن تونل حفر کنن، نه؟ (;

-------------

بی خیال

هر غلطی بتونن بکنن،

یه چیزو نمی تونن بگیرن، نیگا کن به ساعت مچیت رفیق....

اون عقره قرمزه، اون فسقلیه لاغره... که تند و تند داره می ره جلو :

این روزگارم می گذره

-------

تونل بزن برادر