از این عقاب زندگی رو یاد بگیر
پرنده بال داره، واسه پرواز کردن، مجبورش کنی راه بره، میشه عین این اردکای بدبخت خونگی تو شمال... دیدی چطور راه می رن؟ مسخره س!
بزار پرنده تو هم بیاد بیرون، مجبورش نکن راه بره... بزا پرواز کنه. برای اون بال دادن، که پرواز کنه.
عقاب وقتی راه می ره از همه شون مسخره تر می شه.
هر چی پرنده بلند پرواز تر باشه، راه رفتنش مسخره تر می شه.
ولشون کن آرزوهاتو... بزار بیان بیرون، بزار پرواز کنن.
عقابه رو مجبور نکن راه بره، گناه نکن!
الان آسمونو گرفتن، مث آلودگی هوای تهران می مونه. وقتی آلوده میشه، آدم می ترسه... فک می کنه کی می تونه این آلودگی رو برطرف کنه.
ولی این آلودگی واسه ارباب باد، مایه ش یه فوته.
بالاخره اسمون دوباره در میاد، مگه نمی بینی؟ شب یلداشم تموم می شه، دوباره آفتاب می زنه، از پشت همون کوهه همیشگی... هیچی نمیتونه خورشیدو نگهداره، اون خیلی زورش زیاده.
باید بزاری، مث یه عقاب بعد از خواب شبونه، کله سحر پرواز کنه... بره جلو خورشید، نفس بگیره، دوباره بپره، تا هر جا زورش می رسه بپره.
می دونستی عقابا از باد مخالف استفاده می کنن و اوج می گیرن؟ از باد مخالف نترس، اگر عقاب باشی... اون باد مخالف واسه اوج گرفتنته.
این عقاب موجود عجیبیه! یه نوعش هست که یه مدت محدودی عمر داره(فک کنم 70 سال) اما همه هم تیرگی هاش به این سن نمی رسن. این نوع عقاب تو یه دوره زندگیش(فک کنم 40 سالگیش) بعضیاش میرن نوک یه کوه میشینن.
چنگالای عقاب دیگه کند شدن و بیش از حدم بزرگ شدن، شاهپراش کهنه و پیر می شن، منقارشم کند و بی مصرف می شه. بعضی از هم تیرگی های این نوع عقاب رضایت می دن و تو همون 40 سالگی میمیرن، از گرسنگی... خیلی دردناکه.
اما بعضیاشون یه درد بزرگی می کشن...
پنجه هاشو انقدر می کشه به صخره تا کنده بشن، بعد دوباره پنجه در میاره.
بعد شاه پراشو می کنه، تا دوباره در بیاد.
حالا نوبت منقارشه، این از همه دردناک تره، تو مرحله آخر انقدر نوکش رو می کوبه به سنگ، تا نوکش کنده بشه و یه نوک جدید در بیاره.
---------------------------------حالا یه زندگی جدید شروع میشه، سی سال زندگی دوباره.
این سی سال زندگی جدید، همراه می شه با چهل سال تجربه قبلی... عقاب جدید، دوباره پرواز می کنه، این سی سال عمر دوباره پاداش اون دردی که کشیده.
به اختیار، انتخاب کرده.
میشه از این عقاب زندگی رو یاد بگیریم؟
